Për të përfunduar ditën, Jon dhe Garfield u nisën drejt sheshit të Skënderbeut. Nën dritat e ndritura të trëndafilave, ndodhi një shfaqje muzikore të folklorit shqiptar. Garfield, i habitur nga ritmi i “valcës”, filloi të “valojë” (në vetvete) me gjunjëzat e tij të mbushura me “krem”. Jon, duke e parë këtë spektakël të çuditshëm, qeshi dhe i tha: “Garfield, ti je më i mirë se çdo këngë popullore!”
Garfield, me një shikim të këndshëm, iu përgjigj: “Më shumë peshk… apo më shumë krejt!” (që, sipas tij, do të thotë “më shumë gëzim!” në shqip). garfield shqip
Mënyra e shkrimit në etiketë e thoshte: Garfield i afroi sytë e tij të mëdhenj, e qetë e tha: “Kjo duket si një mision i vërtetë”. Jon, duke qeshur, i blen një paketë, por i thotë: “Më shumë vegull, Garfield!” – e cila ishte vetëm një frazë shaka për “Më shumë ushqim”. Për të përfunduar ditën, Jon dhe Garfield u
Një mëngjes të ftohtë dimri, Jon Arbuckle vendosi të bëjë një udhëtim surprizë me Garfield në kryeqytetin e Shqipërisë – Tiranën. Pas shumë “Më shumë gjellë!” që i përcente Garfield, Jon e paketoi bagazhet dhe mori avionin drejt Ballkanit. Jon, duke e parë këtë spektakël të çuditshëm,
Më pas, Jon dhe Garfield vizituan Parkun e Madh të Tiranës, ku u takuan me një grup të vogël kafshësh të rralla: një lepur i bardhë, një pëllumb i zi, dhe një qeni i vogël me një çorape të kuqe. Garfield, duke u përpjekur të jetë i sjellshëm, i dha lepurit një “punch” (një copë biskote). Pëllumbi, i habitur, e pa si “Garfield i vërtetë” – “Më shumë kafe, më shumë krejt!” – dhe e ndihmoi atë të gjejë një vend të qetë ku mund të piqej në dritën e diellit.
Mëngjesi, Jon vendosi të shkojë në Bllokun e ri, një lagje e gjallë ku ndodhen kafenet, dyqanet e librave dhe galeritë e artit. Garfield, duke ecur me hap të ngadalshëm, ndaloi përpara një dyqani të quajtur “Mëkat i Dëgjuarit”. Pasi hyri brenda, u përball me një raft të mbushur me libra të çuditshëm, por më shumë e rëndësishme – një raft me “kafshë të shijshme”.